DOSKO’32 KAMPIOEN NA GELIJKSPEL TEGEN HAPERT EN VERLIES BERGEIJK (UPDATE

Met twee achtereenvolgende promoties neemt Jos Beerens afscheid als hoofdtrainer van DOSKO’32. Zondagmiddag iets na half vijf liet hij dan ook vol trots het t-shirt zien dat hij zojuist had ontvangen. Net als Peter Bosz stond hij afgebeeld met een grote sigaar in zijn mond. Zijn DOSKO’32 was immers zojuist kampioen geworden, na een 1-1 gelijkspel tegen Hapert

Lange tijd zag het er niet naar uit dat dit resultaat voldoende was voor de titel in de vierde klasse E, maar omdat ZSC in de slotfase alsnog er in slaagde om Bergeijk punten af te snoepen (2-1), kon de vlag bij DOSKO’32 in de top. Spelers vlogen elkaar in de armen en her en der werd zelfs een klein traantje van geluk weggepinkt. Het was immers twintig jaar geleden dat er op sportpark De Meer in Duizel een kampioenschap kon worden gevierd en dus ging heel roodgeel uit zijn dak.

“Dit is natuurlijk fantastisch voor de club”, aldus Beerens. “Al had ik er even een hard hoofd in. Het eerste half uur was Hapert de betere ploeg, maar gelukkig konden ze maar één keer scoren. Na die rode kaart (Hapert-verdediger Luuk Saris moest in de 39ste minuut vertrekken na het vasthouden van een doorgebroken speler, red.) kregen we weliswaar iets meer ruimte, maar nog steeds nauwelijks kansen. Gelukkig heeft ZSC ons een handje geholpen.”

Live Score
Ook Jens Senders, verantwoordelijk voor de 1-1, was na afloop zichtbaar opgelucht. “Het bleef tot aan het einde spannend. Je weet immers nooit hoe het op de andere velden verloopt en we moesten zelf ook oppassen dat Hapert stiekem nog de 1-2 zou maken. 
Na afloop werd er meteen gebeld met Westerhoven en werd de Livescore van Amateurvoetbal Eindhoven geraadpleegd, die wat vertraging vertoonde wegens enrome drukte op de site. Pas toen we zeker waren dat Bergeijk niet had gewonnen, konden we los. Een mooi afscheid. Ik heb zin in mijn avontuur bij KFC Witgoor Sport, maar ga het hier zeker missen.”

Er is bij DOSKO’32 dan ook sprake van een heerlijke voetbalsfeer. De supporters – ook veel oud-spelers van het eerste elftal – leven enorm mee en jong en oud moedigt de spelers aan. Tijdens de wedstrijd tegen Hapert was er zelfs een flinke groep jonge supporters, die gewapend met trommels de ‘helden’ op het veld vocaal ondersteunde. Zij konden jammer genoeg slechts één keer juichen voor een Duizels doelpunt, maar maakte ook het nodige lawaai toen Bjern van Lieshout na rust een enorme kans voor Hapert miste. Gelukkig maar voor de jeugdige fans…

Vakkundig
Zoals meestal met een kampioenswedstrijd was er nauwelijks sprake van goed voetbal. De spanning vergoedde echter veel. Na een prima begin van DOSKO’32 en een kansje voor Job Wintermans, nam Hapert het heft volledig in handen. Doelman Tijn Smits moest in de 12de minuut al zijn kunnen tonen bij een vrije trap van Kevin Raaijmakers. De DOSKO’32-goalie tikte de bal vakkundig uit de kruising. Zeven minuten later was hij echter kansloos. Een afstandsschot van Nick Bogers belandde op de paal, waarna in de rebound Koen Appels de bal snoeihard inschoot: 0-1.

Inmiddels was bij de supporters van de thuisclub het bericht doorgesijpeld dat Bergeijk met 0-1 voorstond. DOSKO’32 moest dus vol aan de bak. In de 37ste minuut werd het eigenlijk uit het niets 1-1. Een hoge voorzet vanaf rechts werd door Senders knap ingekopt. Dit leidde tot grote vreugde op het veld, bij de staf en de supporters. Plotseling leefde DOSKO’32 weer. Het optimisme was weer terug, zeker na de rode kaart voor Saris. ‘Nu doordrukken’, was het advies op de tribune.

Nerveus
In de tweede helft werd het spel niet veel beter. DOSKO’32 drong aan, maar Hapert hield goed stand. In de 54ste minuut was er een leep steekpassje van Stijn Nelissen, die Senders op maat bediende. Deze prikte de bal echter op de lat. Beide trainers wisselden enkele spelers, maar echt veel effect had dit niet. Tot aan de 81ste minuut, toen invaller Niek Luijten uit de draai fraai inschoot, maar zijn inzet op fabelachtige wijze nog gekeerd zag worden door Hapert-keeper Jurre Coppelmans. Uit de tegenaanval verscheen Van Lieshout vrij voor Smits, maar hij schoof de bal naast.

Op de bank bij DOSKO’32 hadden ze het niet meer en nerveus probeerden spelers en begeleiding informatie te krijgen van de situatie in Westerhoven. Klopte het dat Bergeijk achterstond en hoelang moest daar nog worden gespeeld? Toen scheidsrechter Geert van der Zanden affloot, durfde eigenlijk niemand al te juichen. Minuten vol spanning volgde, totdat vanaf de zijlijn het verlossende woord kwam. DOSKO’32 kampioen en volgend seizoen weer in de derde klasse!