Het mooie en eeuwenoude Mariabeeld met kind van Duizel. Ik zag het op zondag 25 mei jl. in het Duysels Huis. Het deed me denken aan vroeger, toen ik nog misdienaar was en het beeld van de sacristiezolder moest halen van Driek de koster. Waarna we het samen van de (ook) oude kleding voorzagen, zodat het klaar was voor de St. Jansprocessie, waarin het meegedragen werd. Het beeld bestaat uit een buste op een onderstel van houten latjes in klokvorm, waarover de mantel gemakkelijk te draperen is. Toen pastoor van Houtert in Duizel kwam zorgde hij, met behulp van parochianen die nog in het bezit waren van gouden tientjes en vijfjes en die die daarvoor wilden afstaan, voor puur gouden kroontjes (diadeemvorm) voor Maria en kind. Ook liet pastoor van Houtert voor Maria en kind nieuwe (kostbare) kleding maken. Nadat het beeld getooid was met de nieuwe kostbare kroontjes en dito kleding hoefde het na de processie niet meer van de kleding ontdaan te worden om vervolgens weer naar de sacristiezolder te verhuizen tot het volgende jaar. Het kreeg, aangekleed en wel, een vaste plek in de brede gang van de pastorie. Het beeld was, vanuit zijn oorspronkelijke mooie eenvoud anders van aanzien geworden, herinner ik me. Voornamer, rijker en koninklijker.. Zo zou je het kunnen duiden. Ik kan me voorstellen dat misschien niet eens alle parochianen het toen daarmee eens waren. Ook de opvolger van pastoor van Houtert, pastoor Strijbos, handhaafde het plekje in de pastoriegang. Enige jaren later, op een zaterdagavond, gebeurde er iets vreselijk onaangenaams. Het gilde van St. Jan Baptist vierde zijn jaarlijkse gildemis op hun teerdag, ter ere van zijn patroonheilige. Ook de huishoudster van de pastoor woonde de gildemis bij, zodat er op de pastorie op dat moment niemand aanwezig was. Inbrekers maakten daarvan gebruik om zich van de gouden kroontjes van Maria en het kind Jezus meester te maken. Ze zijn nooit meer teruggevonden. Bij mijn bezoek aan de tentoonstelling '1000 jaar Duizel' maakte ik bijgaande foto van het beeld met de plaatsvervangende kroontjes. Het is mij niet bekend of deze misschien dezelfde zijn als die van vòòr de gouden exemplaren.

DE TENTOONSTELLING ter gelegenheid van '1000 jaar Duizel' is een mooi initiatief. Met mooie beelden uit een ver en uit een meer recent verleden. Een leuke ontmoetingsplek bovendien voor Duizelnaren met Duizelnaren die al langer of minder lang niet meer in het dorp wonen. Of, zoals ik het iemand hoorde verwoorden: "het is één grote reünie". Het moet de inrichters veel energie en tijd gekost hebben om dit tot stand te brengen. Een compliment waard!